اتوبوسهای مدرسه زردرنگ آمریکایی

Spread the love

با سلام خدمت کاربران محترم ماشین ماکت ، در این مقاله قصد داریم نگاهی کوتاه به تاریخچه اتوبوس های زرد نمادین داشته باشیم.

نیاز به سرویس مدرسه از آنجا ناشی شد که در برخی مناطق هیچ وسیله نقلیه دیگری برای انتقال دانش آموزان به مدارس وجود نداشت، علاوه بر این برخی نیز معتقد بودند سرویس های حمل و نقل عمومی برای کودکان مناسب و ایمن نیستند.

 در واقع آمریکایی ها بودند که استفاده از اتوبوس های مخصوص مدارس را رواج دادند. اکنون دیگر کشورها نیز از سرویس هایی مشابه برای جابجایی دانش آموزان استفاده می کنند.

 

کالسکه هایی مخصوص با نام THE KID HACK

در قرن ۱۹، دانش آموزان عمدتا با پای پیاده به مدرسه می رفتند. آنهایی که خوش شانس تر بودند، از کالسکه های مخصوصی به نام kid hack برای رفتن به مدرسه استفاده می کردند.

واژه hack در واقع شکل خلاصه شده hackney carriage به معنای کالسکه کرایه ای بود.

این کالسکه ها توانایی حمل ۲۰ دانش آموز خردسال را داشتند و مکان سوار شدن آنها در قسمت پشت تعبیه شده بود تا حضور افراد زیاد باعث ترس اسب ها نشود.

با اختراع اتومبیل و ساخت سرویس هایی بدون نیاز به اسب، این کالسکه ها محکوم به حذف شدند.

yH5BAEAAAAALAAAAAABAAEAAAIBRAA7

در آن زمان پشت اتومبیل های باری از طریق اجزای چوبی طوری طراحی می شدند، که می توانستند کودکان را نیز حمل کنند. هنگام استفاده از خودرو برای باربری، این اجزای چوبی از جای خود خارج شده و در واقع کاربری وسیله نقلیه تغییر می یافت.

اتومبیل مخصوص مدرسه شرکت WAYNE WORKS

شرکت Wayne Works یکی از شرکت های اصلی سازنده کالسکه های kid hack بود. در سال ۱۸۹۲ یکی از مدارس ایالت اوهایو از این شرکت درخواست کرد تا کالسکه ای مخصوص تولید کند.

این درخواست منجر به تولید کالسکه ای با کابین مجزا و نیمکت های چوبی شد.

در سال ۱۹۰۲ آتش سوزی بزرگی که در مجموعه Wayne Works رخ داد، باعث نابودی تمام کارگاه های آن شد. به دنبال این اتفاق، Wayne Works کارگاه های جدیدی را این بار برای تولید سرویس های موتوری راه اندازی کرد.

yH5BAEAAAAALAAAAAABAAEAAAIBRAA7

در سال ۱۹۱۰ شرکت Wayne با عرضه سرویس های مدرسه موتوری بار دیگر به عرصه آموزش بازگشت. سرویس هایی که این شرکت عرضه کرد، نخستین مدل های مستندی محسوب می شوند که بر روی شاسی یک اتومبیل ساخته شدند.

برخلاف مدل های قبلی که از نیمکت در فضای داخلی استفاده شده بود، در این مدل ها دانش آموزان بر روی صندلی های نسبتا راحت به مدرسه می رفتند.

yH5BAEAAAAALAAAAAABAAEAAAIBRAA7

از آن سال ها تا اواسط دهه ۹۰ میلادی که Wayne Works به پایان حیات خود رسید،

این شرکت اصلی ترین تولید کننده اتوبوس های مدرسه به شمار می رفت و بی تردید نقش بسزایی را در تاریخ سرویس های جابجایی دانش آموزان داشته است.

بلو بیرد فورد مدل T

بلو بیرد (Blue Bird) در حال حاضر یکی از بزرگ ترین سازندگان اتوبوس مدرسه در ایالات متحده محسوب می شود.

این شرکت در اواخر دهه ۱۹۲۰ میلادی پس از آنکه مالکین یکی از نمایندگی های فورد با نام A.L. Luce تصمیم به تولید بدنه اتوبوس برای مدل T گرفت، پایه گذاری شد.

ایده توسعه یک بدنه اختصاصی پس از آن به ذهن آقای لوس خطور کرد که یکی از مشتریان از وی تقاضا کرده بود اتاقکی چوبی برای جابجایی کارگرانش به محل کار تولید کند.

از آنجایی که بدنه چوبی با گذشت زمان دچار از بین رفتگی می شد، آقای لوس تصمیم گرفت بدنه سرویس های مدارس را از ورقه های فلزی بسازد. در ابتکاری جالب او از پرده های افقی برای پنجره ها استفاده کرد.

yH5BAEAAAAALAAAAAABAAEAAAIBRAA7

پس از موفقیت آقای لوس، تولیدکنندگان دیگری نیز به پیروی از او پرداختند و این چنین سنگ بنای ساخت سرویس های مخصوص مدارس نهاده شد.

در آن سال ها مدام بر تعداد کمپانی های فعال در این عرصه افزوده شده و رفته رفته استانداردهایی شکل گرفت.

آقای FRANK W. CYR و اتوبوس مدرسه زرد رنگ

در سال ۱۹۳۹ یک معلم آمریکایی به نام Frank W. Cyr تصمیم گرفت قوانینی برای سازندگان اتوبوس مدارس تعیین کند. برای این کار او کنفرانسی ترتیب داد که اولین کنفرانس در رابطه با حمل و نقل مدارس به حساب می آید.

بعد از این رویداد مهم آقای Frank W. Cyr تحقیقاتی را در زمینه سرویس مدارس آغاز کرد. او در تحقیقات خود متوجه شد که دانش آموزان کشورش عمدتا با اتومبیل هایی قدیمی و نه چندان راحت راهی مدرسه های خود می شوند. شکل ظاهری این اتومبیل ها نیز در مناطق مختلف ناهماهنگ و ناهمگون بود.

اقدامات این معلم در سال ۱۹۳۹ نتیجه داد، زمانی که او مقامات حمل و نقل ایالات مختلف و نماینده های سازندگان اتوبوس های مدرسه را در دانشگاه کلمبیا دور هم جمع کرد.

در این گردهمایی مناظره ها و تبادل افکار باعث شکل گیری ۴۴ استاندارد برای اتوبوس های مدرسه شد. این استانداردها مواردی مثل طول و عرض خودرو، عرض راهرو و مواردی از این دست را در بر می گرفت.

اگر چه از آن زمان تاکنون بسیاری از استانداردها تغییر پیدا کرده اند، اما یک چیزی ثابت مانده است و آن چیزی نیست جز رنگ زرد.

yH5BAEAAAAALAAAAAABAAEAAAIBRAA7

رنگی که برای این اتوبوس ها به کار برده می شود، National School Bus Chrome نام دارد. این رنگ به همراه نوشته های مشکی، به دلیل تشخیص و خوانایی بهتر در آب و هوای نیمه تاریک انتخاب شده است.

با تصویب و فراگیر شدن استانداردها، مدارس مناطق مختلف اقدام به خرید ناوگان های اختصاصی خود کردند. افزایش تعداد دانش آموزان سبب رشد ابعاد این اتوبوس ها شد، با ظهور تکنولوژی های ایمنی هم، این اتوبوس ها پیشرفته تر از قبل شدند.

0/5 ( 0 نظر )

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *