مانند بقیه مدلهای رزین هنگامی که ماکت را از جعبه خارج می کنید سنگینی آن توجه شما را جلب می کند، گرچه اختصاصا در مورد این ماکت، تاریخ و سرگذشتی که این اتومبیل دارد نیز، سنگینی فیزیکی آنرا دو چندان می کند.

شاید هنگامی که صحبت از ماکتهای رزین میشود، بخصوص بعلت باز نشدن درها، بسیاری از خرید مدل منصرف شوند، اما حرفه ای تر ها ظرافت و ریزه کاریهای بدنه مدلهای رزین را بیشتر می پسندند.

در نگاه اول کروم کاریهای فراوان، و بسیار با کیفیتی که روی رزین سوار شده چشم را می نوازد و در نگاه بعدی برشکاری و ابزار دقیقی که روی کرومها اجرا شده.

اما قطعا سه نکته در تولید این ماکت، منحصر بفرد است:
اول ظرافت جلو پنجره استیل با آرم بوگاتی و بعد شبکه های استیل محافظ چراغهای جلو که فواصلشان با دقت دهم میلیمتری تنظیم شده و البته استفاده متریال براق و مرغوب.

نکته بعد ظرافت صندلی ها و البته چروکهای آنست که با نمونه اصلی مو نمی زند.
بر خلاف اکثر مدلهای رزین، این مدل فرمانپذیر هم هست، گرچه گلگیرهای عظیم الجثه آن مجالی به دیده شدن چرخهای ظریفش با قالپاقهای سیمی نمی دهند!

نکته جالب در مورد این ماکت ۳۰۰ دلاری قیمت آن در ایران است که همیشه از قیمت جهانی آن بیشتر بوده.
در زمانهای دور! دلار ۳۵۰۰ تومانی این ماکت کمتر از ۲ میلیون تومان خرید و فروش نمیشد و اکنون هم اگر موفق به یافتن آن شوید که امری بعید است، حدود ۶ میلیون تومان از حسابتان کم میکند!
علت این گرانی هم شاید در پلاک تاریخی این خودرو و هویتیست که برای ما اهمیت دارد.

هنگام بررسی این ماکت در تصور خود آرزو کردم که ای کاش در بسته بندی این ماکت یک معجون جادویی هم عرضه می شد که موقتا انسان را ۱۸ برابر کوچکتر می کرد تا این ماکت را در ابعاد واقعی بشود درک کرد و از خطوط سیال طراحی آن لذت بیشتری برد!

لازم بذکر است این ماکت با نام بوگاتی شاه ایران و ذکر طراح آن، ون وورن، تولید و نامگذاری شده.

این ماکت، برای فروش موجود نمی باشد.

نوشته بررسی ماکت بوگاتی تایپ ۵۷ شاه ایران. اولین بار در ماشین ماکت. پدیدار شد.

با شروع جنگ جهانی دوم این شرکت با افت تولید مواجه شد. تا سال ۱۹۴۷ که اتوره بوگاتی درگذشت، این کمپانی ۸۰۰۰ خودرو تولید کرده بود. در ابتدای دهه ۱۹۵۰ بوگاتی آخرین مدل خود را تولید نمود و در سال ۱۹۶۳ تولید این شرکت، متوقف گردید.

در دهه ۱۹۹۰ کارخانه بوگاتی با سرمایه یک کارآفرین ایتالیایی برای تولید محدود خودروهای اسپورت، بار دیگر راه‌اندازی شد. بوگاتی در سال ۱۹۹۸ توسط گروه فولکس‌واگن خریداری شد و امروزه تحت مدیریت این کمپانی آلمانی، فعالیت می‌کند.

بنا به ماهیت صاحبین در دو دوره، می توان گفت در دوره اول، تحت مدیریت اتوره، تولیدات بوگاتی بیشتر شاهکار هنری بودند و در دوره دوم تحت مدیریت فولکس واگن، شاهکار صنعتی..

بنا به ماهیت صاحبین در دو دوره، می توان گفت در دوره اول، تحت مدیریت اتوره، تولیدات بوگاتی بیشتر شاهکار هنری بودند و در دوره دوم تحت مدیریت فولکس واگن، شاهکار صنعتی..

اما نقد و بررسی این ماکت .

در ایران، و بخصوص در شرایطی که روز بروز بخاطر شرایط اقتصادی از کیفیت زندگیها کاسته می شود تعاریفی مثل حرفه ای و آماتور هم، دستخوش تغییر می شود.

ماکتبازان قدیمی تر بیاد دارند که اصولا برندی مانند اتوآرت که اینروزها بسیار حرفه ای محسوب می شود و قیمتی از ۲تا ۲۰میلیون پیدا کرده، آنزمان الفبای ماکتبازی بود و حرفه ای ترها بیشتر سراغ برندهایی مانند سی ام سی می رفتند…

برند مدل مورد بررسی ما شاید در ایران و حتی جهان ناشناخته باشد، اما شاید همین مطلب، به خاص بودنش کمک کرده.

برند بایور در نورنبیرگ آلمان، از قدیمی ترین تولید کنندگان اسباب بازی و ماشینهای مدل، در بازار جهانیست و در حقیقت یک هولدینگ است که بدلیل قیمتهای بالای ۵۰۰ دلاری تولیدات ماشینهای مدلش، معمولا مورد توجه وارد کنندگان ایرانی نبوده.
جهت آشنایی بیشتر با تولیدات این شرکت، سایت رسمی آنرا ملاحظه فرمایید:

www.bauer-spielwaren.de

به سراغ بررسی جز به جز این ماکت بپردازیم.

در نگاه اول، غافلگیری نخست ، اندازه و وزن کارتن این ابر ماکت است. وزن خالص ۵ کیلویی که با کارتن ۷ کیلو میشود و حجم ۴ برابر یک ماکت ۱/۱۸ معمول!!!
اندازه خود ماکت هم بسیار بزرگتر از بقیه ۱/۱۸ هاست که علت اصلی آن ابعاد نمونه واقعی مدل غول پیکر بوگاتی اسدرز است.

وزن زیاد این ماکت نیز ناشی از شاسی مستقل و اجزای ریز فلزی آنست، حتی اجزای جلوبندی و موتور غول پیکر تمام فلزی.

جعبه ماکت را باز می کنیم، اولین نکته جالب استند جداگانه، تولید شده از چوب خالص و آینه است که بطور جداگانه و با وزن تقریبی یک کیلوگرم در بسته تعبیه شده که زیبایی ماکت را پس از قرار دادن در ویترینتان دو برابر می کند.

انبر مخصوص و اجزای زاپاس جلوبندی و همینطور دو کتابچه و دفترچه راهنما نیز بطور جداگانه در بسته تعبیه شده.

ماکت را از بسته خارج می کنیم، در یک کلام، تنها ایراد آن اینست که فقط استارت نمی خورد و راه نمی رود!

کلیه سیستمهای تعلیق، ترمز، انتقال قدرت و موتور با رعایت تک تک سیمها و حتی میکانیزم جعبه فرمان، و همه فلزی، متعجبتان خواهد کرد.

حتی اگر پس از مدتی از خواب این ماکت در کلکسیونتان احساس کسالت کردید با آچار مخصوص قادر به تعویض چرخهای اصلی با زاپاس خواهید بود، چون همه چیز مبتنی بر واقعیت است، هر ده مهره منیاتوری چرخها باز شده و تایرها و حتی دیسک چرخ تعویض می شود!!!

جهت مشاهده تصاویر بیشتر جزعیات این مدل، سایت کار مدل را مشاهده کنید:

https://www.carmodel.com/bauer/ba1990tz68/1-18/bugatti/royale-roadster-esders-1932/42308

کلام آخر:

این ماکت ۶۵۰ یورویی، در حال حاضر در ایران نایاب است و در صورت موجود بودن حدود ۱۰ میلیون تومان از حساب خریدار، کم می کند.

در شرایط موجود، قطعا کمتر هموطنی به تصاحب همچنین جواهراتی می اندیشد، اما از یاد نبریم که این تولیدات در حال حاضر همه در چین و تحت نظارت کمپانی مادر تولید می شوند، کشوری که تا چند دهه پیش، بسختی قادر به تولید یک ماشین سر تراشی دستی بود…

و از یاد نبریم ما چهار دهه قبل، در پارس خودروی پراید ساز فعلی، مشغول به مونتاژ کادیلاک سویل بودیم.

لازم بذکر است این مدل، برای فروش در حال حاضر موجود نمی باشد.

نوشته نقد و بررسی ماکت بوگاتی رویال اسدرز ۱۹۳۹، تولید شده توسط برند آلمانی بایور. اولین بار در ماشین ماکت. پدیدار شد.